Tokyo Love Story : "Part 2"

โดยคุณ - "TOKYODOME" tokyo_dome1@hotmail.com

***** เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงที่เขียนขึ้นจากประสพการณ์ของผม(TOKYODOME)เองครับ *****

..... เวลา มีงานดื่มหรือเลี้ยง ฉลองกัน ก็จะมาที่ ร้านนี้เสมอ.. อืมมมม ตอนนั้น คิดอยู่อย่างเดียวว่า ต้องจำทาง จาก โรงเรียนมาที่นี่ให้ได้ ซะก่อน.. แล้วคิดว่า ถ้าจะกลับ ต้อง นั่งรถไฟ สายอะไรกลับ ลงป้ายไหน ไปยังไง งง..งง อยู่ครับตอนนั้น... ร้านนี่ เป็นร้านที่นั่ง กับพื้นนะครับ เป็นแบบ ญี่ปุ่น ดั่งเดิม เลย คือยกพื้นสูงขึ้นไปแล้วก็ นั่งทานกับพื้นแบ่งเป็นสัดส่วน ให้แขกที่มาเป็น กลุ่มๆ สามารถ นั่งได้เป็นพื้นที่ของตัวเอง พออาหาร ยกออกมา เสริฟ ได้ไม่กี่จาน ก็มีเสียงตะโกนดังขึ้นมา จากข้างหลัง .....

"เด็กใหม่ๆ มาหรือป่าว.. แนะนำตัวหน่อย มีแต่คนอยากรู้จัก"
สุดเสียงตะโกนนั้น ก็มีเสียงเฮ ของทุกคนตามมา ตบมือ เชียร์ ให้ลุกขึ้นพูดกันใหญ่.. จะทำยังไงได้ล่ะครับ ก็ต้องลุกขึ้นพูด ก็ไม่ได้อะไรมากครับ แนะนำ ว่าตัวเองเป็นใครมาจากไหน อยู่ห้องนี้ แผนกนี้ ขอฝากเนื่อฝากตัวด้วยก็เท่านั้น

พอพูดจบก็ พวกที่นั่ง ฟังอยู่ ก็ ยิงคำถามเข้ามาใหญ่เลยครับ.. จำได้ว่าวันนั้น เหงื่อ ออกเยอะมาก เพราะตื่นเต้น ทุกคนนั่ง กับพื้นแล้วผม ยืนขึ้นพูดคนเดียว แล้วทุกสายตาก็มองมาที่ผม มันบอกไม่ถูกนะครับ ตอนแรกก็คิดว่า ทุกคนคงถามกันพอแล้ว พูดขอตัวแล้วกำลังจะกลับไปนั่งที่นะครับ แต่ก็มีเสียงดังขึ้นจาก ข้างหลังว่า ... โฮโม หรือป่าว ...

ผมหันคลับไปตาม เสียงที่ถามนั่น ... "เรียว" คนที่เจอกับผม ทักผม บนรถไฟ มาได้ยังไง ทั้งๆที่เราก็ไม่ได้ อยู่ห้องเดียวกัน ทั้งๆที่วันนี้มัน meeting ห้องผม เขามาได้ไง .. ยัง งง ได้ไม่เท่าไหร่ ก็มีเสียงเชียร์ให้ตอบ ว่าใช่หรือไม่ใช่.. ผมก็เรียกสติ กลับมา แล้วตอบออกไปแบบ มึนๆว่า ถ้าใครอยากจะรู้ ก็ลองมา พิสูจน์ดูสิ ... แล้วก็ขอตัวเดินกลับไปนั่งที่

พอนั่งลงเท่านั้น เรียวก็มองมา ด้วยสายตาแปลกๆ ผมก็พยายามหลบ แต่เขาก็พยายามมอง และพยายามจะให้ผมมองเขากลับ นี่มันอะไรเนี่ย ตอนอยู่เมืองไทยไม่เคยเจอแบบนี้ อยากให้เลิกเร็วๆ จะได้รีบๆ กลับ ก็นั่งกันอยู่ต่อไม่ได้นานหรอกครับ ก็ต้องแยกย้ายกันกลับ.. วันพรุ่งนี้ วันพฤหัส ยังต้องเรียนกันอยู่ ก็พอรู้ว่าได้เวลากลับ ผมก็เริ่มถามทางกลับบ้าน ว่าจะไปได้ยังไง ทำไมทุกคนเหมือนไม่อยากตอบ ไม่อยาก อธิบาย ผมก็ไม่เข้าใจ ....

ซี้ผมในกลุ่ม ก็เริ่มเมาไม่ได้ สติกันแล้ว พูดไม่รู้เรื่องกันแล้ว คนอื่นๆ ในห้องก็เข้ามาถามผมว่า มีปัญหาอะไร ผมก็เล่าไปว่ากลับหอไม่ถูก ช่วยหน่อย หออยู่เขต นี้ ต้องนั่งสายนี้ไป จะไปขึ้นได้ที่ไหน เพราะอะไรก็ไม่ทราบ เพื่อนผมคนนั้น แนะนำว่า .. ไปกับเรียวสิ บ้านไปทางเดียวกัน แต่เรียวจะใกล้กว่า นาย ต้องนั่งเลยไปอีก 2-3 ป้าย..

ทำไมต้องเรียว ด้วย ผมคิดแบบนั้น แล้วก็เหมือนกับว่า ทุกคนเห็นดีด้วยหมด ว่า ยังไงๆ ก็ต้องกลับบ้านกับเรียว.. เรียว คนที่ท่าทางแปลกๆ คนที่ใครๆก็บอกว่านิสัยไม่ดี แล้วตอนนี้ยัง เมา อีกเนี่ย จะไหวหรือป่าวก็ไม่รู้ ....