Tokyo Love Story : "Part 5"

โดยคุณ - "TOKYODOME" tokyo_dome1@hotmail.com

***** เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงที่เขียนขึ้นจากประสพการณ์ของผม(TOKYODOME)เองครับ *****

... หลังจากที่เช้านั้น เรามาโรงเรียนด้วยกัน มันก็ทำให้เราสนิทกันมากขึ้น.. วันนั้น เรียวมาหาที่ห้องตอนพักทานข้าว แล้วก็ตอนเลิกเรียนด้วย จริงๆ แล้วหลังจากเลิกเรียน นักเรียนส่วนใหญ่จะไปเข้าชมรม ซึ่งมีอยู่มากมาย..
ทั้งชมรมกีฬาและอื่นๆ อืมมม แต่คนอย่างผมไม่สนใจอะไรอยู่แล้ว ถึงเวลาเลิกเรียนก็กลับบ้านหรือไปเถลไถลดีกว่าอีก แต่มันก็เปลี่ยนไปเมื่อตอนเย็นวันนั้น..
"ไม่เข้าชมรมอะไรเลยหรอ?"
"ทำไม ? ไม่เข้าก็ได้ไม่ใช่หรอ ?"
"แล้วเลิกเรียนแล้วจะทำอะไร ?"
"ไปเดินเล่น"
"รู้หรอว่าจะต้องไปเดินเล่นที่ไหน"
"รู้ ถามพวกโคเฮดูแล้ว Yamanote ไปไง"
"อยากไปแค่ที่ซ้ำๆ เดิมนั่นน่ะหรอ"
"แล้วที่ไหนที่มันใหม่ๆ ?"

แล้วคุยกันจนเหมือนเถียงกันจนเพื่อนๆ ต้องมาดูว่าไอ้พวกนี้มันคุยอะไรกัน.. สรุปว่าผมอยากจะไปเดินเล่นหลังเลิกเรียนบ้าง ไปเดินซื้อของบ้าง ก็เท่านั้นเอง.. แต่ว่ามีคนบางคนที่ต้องการจะให้ผมเข้าชมรม ซึ่งมันคือ ชมรมเบสบอล กีฬาที่เวลาเล่นแล้วต้องเหนื่อยเสียเหงื่อเป็นถังๆ คิดหรอว่าจะเล่น...
"ถ้าเรียวพาไปที่ที่มันใหม่ๆ ไปกว่า shibuya, harajuku จะยอมเช้าชมรม"
ที่พูดออกไปอย่างนั้น ตอนนั้นก็เพราะว่า คงจะหาเรื่องเที่ยวน่ะครับ ไม่ได้คิดหรอกครับว่า ถ้าได้ไปจริงๆ แล้วจะต้องทำอะไร.. คิดอย่างเดียวว่า อยากจะเที่ยวให้ทั่วโตเกียว อยากไปที่นั่นที่นี่เป็น อยากขึ้นรถไฟเป็น ต่อสายรถไฟได้ เวลาอยากไปไหนมาไหน จะได้ไม่ลำบาก...

สรุปแล้วก็คือ เดี๋ยวเรียวจะพาผมไปในที่ที่ สุดยอด ที่ไม่ซ้ำกับแบบเดิมๆ แต่ว่ายังไง ก็ต้องรอให้เรียวทำชมรม ก่อน นั่นก็หมายความว่าต้องรอให้ซ้อม เบสบอล เสร็จก่อน ..
ซึ่งก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว เพราะยังมีเพื่อนอีกตั้งหลายคนที่ยัง อยู่โรงเรียนแล้วก็ยังไม่กลับบ้าน...

เย็นนั้นตอนที่รอเรียวอยู่ผมกับเพื่อนๆ เดินออกไปนอกโรงเรียนไปซื้อ ขนมมากินกันในห้องเรียน คุยกันสนุกสนาน.. จำได้ว่าคุยกันเรื่องเมืองไทยตอนนั้น ทาทายัง เพิ่งดังใหม่ๆ คนญี่ปุ่นก็รู้จัก ก็เลยบอกเพื่อนๆ ว่า ถ้ามีโอกาสจะให้ที่บ้านส่งเทป ทาทายัง มาแล้วจะเอามาให้ฟัง..

กินขนมเสร็จเพื่อนๆ ก็พาผมไปเดินดูรอบๆ โรงเรียน ไปดูชมรมต่างๆ ว่าเขากำลังทำอะไรกันอยู่.. บางมุม บางตึกในโรงเรียน ที่ผมยังไม่เคยไป ก็ได้ไปในเย็นวันนั้น.. เดินกันไปคุยกันไป มีเรื่องราวมากมาย เกิดขึ้นในวันนั้น ทั้งเรื่องผีตามตึก เรื่องอาจารย์สาวสวย มาใหม่เป็นแฟนกับนักเรียน เรื่องรุ่นพี่ที่เป็นโฮโม ว่าจริงหรือป่าว รวมไปถึงเรื่องคนนั้น คนนี้หล่อไม่หล่อ ก็เลยไม่พ้นคำถามว่า
"โบ้ทว่าเรียวดูดีไหม"
เพื่อนคนนึงถามขึ้น [ซึ่งผมมารู้เอาทีหลังว่า เพื่อนกลุ่มนี้ รุมสุมหัวกันเป็นพ่อสื่อแม่สื่อให้เรียว เพราะเรียวมาขอร้อง พวกนี้ ให้ช่วย คือทุกคนได้เตรียมกันเอาไว้แล้ว]
จำไม่ได้ว่าตอบไปว่าอะไร แต่ถ้าจำไม่ผิดไม่ได้ตอบว่า "หล่อ" แน่ๆ รู้สึกจะตอบไปว่า ก็เหมือนคนญี่ปุ่นทั่วๆ ไป แล้วทุกคนก็ทำท่าแบบ .. อ๋อหรอ .. souka souka ... แล้วก็เปลี่ยนเรื่องคุยกัน..

เราเดิมคุยกันมาเรื่อยๆ จนจวนจะรอบโรงเรียน ทำให้ผมรู้สึกว่าโรงเรียนนี้ใหญ่กว่าที่คิดตั้งเยอะ.. จนกระทั่งเดินมาถึงสนามหน้าโรงเรียน เห็นเรียวกับคนอื่นๆ กำลังซ้อมเบสบอลกันอยู่ ทุกคนขอตัวกลับกันหมด เหลือผมนั่งรอเรียวคนเดียว แต่ก็รอได้ไม่นาน ก็เลิกซ้อม.. ล้างหน้าเปลี่ยนชุดแล้วก็เดินยิ้มๆ มาหาผม พร้อมกับคำถามที่ว่า หิวไหม? แต่เพิ่งจะกินขนมไปเมื่อกี้เอง ไม่หิวแล้ว แต่ทำไงได้เรียวหิว ก็เลยตกลงกันว่า เราจะไปหาอะไรกินกันก่อน ...

ญี่ปุ่นนี่สุดยอดจริงๆ ขนาด แมคโดนัล ที่ว่าถูกสุดๆ แล้วเมื่อเทียบกับของกินอย่างอื่น ก็ยังแพงอยู่ดีสำหรับนักเรียนไทย แต่สำหรับคนญี่ปุ่นแล้วมันเป็นอะไรที่ประหยัดและสะดวกมาก ดูอย่างเรียวดิกินตั้งเยอะ เบอร์เกอร์ 2 อันหายลงไปในท้องอย่างรวดเร็ว

ระหว่างที่กำลังรอเรียวนั่งกินแมค อยู่ผมก็เอา ไอดารี่ออกมา นั่งเขียนบันทึกไปเรื่อยๆ.. จริงๆ แล้วผมไม่น่าทิ้งนิสัยดีๆ อย่างนี้เลย เมื่อก่อนผมจะมีไดอารี่ติดตัวเสมอ ว่างเมื่อไหร่ก็จะนั่งเขียน มีอะไรที่ประทับใจ หรือ มีอะไรที่น่าจดจำเกิดขึ้นก็จะเขียน แต่มันมีเหตุจำเป็นบางอย่าง ที่ทำให้ผมทิ้งนิสัยดีๆ แบบนี้ไป ..

หลังจากที่กินอิ่มแล้ว เรียวก็พาผมเดินออกมาเรื่อยๆ เดินดูโน่นดูนี่ คุยเรื่องจิปาถะมากมาย ก็ดีครับสนุกดี แต่นี่น่ะหรอ ที่สุดยอดที่ว่า ? ... เมื่อโดนถามท้วงแบบนั้น เรียวก็ทำหน้ายิ้มๆ ถามผมว่า คิดว่า ที่สุดยอด ที่เขาว่าจะเป็นที่แบบไหน ผมตอบได้ก็แค่ไม่รู้ ก็พาไปสิจะได้รู้

เขาเล่าว่า ที่ที่เขาจะพาไปนี้ เป็นที่ที่เรียวชอบมาก แต่แปลกที่หลายๆ คน รู้สึกเฉยๆ เรียวบอกว่าเขาจะไปซื้อของ ไปพักผ่อนที่นั่นเสมอๆ ในความคิดของเรียวที่ สุดยอด ที่พูดถึงกันอยู่นี้เป็นที่ที่ ดีมากๆ เราเดินคุยกันถึงที่สุดยอดกันจนมาถึงสถานี เรียวบอกว่า อีกประมาณ 20 นาทีโบ้ทจะได้เห็นที่สุดยอดของเรียวแล้ว ตื่นเต้นไหม แล้วยังหัวเราะเบาๆ ออกมา..
ผมรู้สึกทั้งตื่นเต้น ทั้งแปลกใจ ว่า ได้สถานที่ สุดยอดนั้น มันคือที่ไหน ก็ได้แต่รอไปเรื่อยๆ ว่าเมื่อไหร่จะไปถึง เมื่อถึงสถานีที่เรียวบอกว่า OK ที่นี่ล่ะ.. ผมก็เดินตามเรียวออกมา เดินออกห่างจากสถานีได้สักพัก เรียวก็ชี้ให้ดู ที่สุดยอดของเรียว..

ผมมองไปตามที่เรียวชี้ เห็นอาคราสีขาวครีมๆ ลักษณะใหญ่ เป็นโดม ด้านหน้ามีลานกว้าง ปูอิฐ ดูสะอาดตา ด้านบนของอาคารนั้นมีตัวหนังสือ ภาษาอังกฤษ เขียนว่า "TOKYODOME" ....