แด่เพื่อน 3 (จบ) : ประทับไว้ในความทรงจำตลอดกาล
เขียนโดย เพื่อน
หมายเหตุ เรื่องนี้เป็นตอนต่อจากเรื่อง แด่เพื่อน
2
คุณเคยได้ยินคำกล่าวที่ว่า "ความสุขมักจะอยู่กับเรา ไม่ยาวนานนัก"
ไหม เวลาช่างผ่านไปรวดเร็วเหลือเกินตอนนี้ผม ติน และเพื่อนๆ ก้าวมาเป็นรุ่นพี่ปีสี่แล้ว
บางครั้งเรามองเห็นรุ่นน้องบางคนเหมือนเรา เหมือนเพื่อนเรา ตอนอยู่ปีต้นๆ
ก็อดขำไม่ได้ เหมือนได้มองเห็นตัวเองอีกครั้ง
ตอนนี้ผมกับตินแยกกลุ่มกันเรียน เนื่องจากวิชาที่ผมเลือกเรียนตินไม่ถนัด
และผมก็ไม่ถนัดแบบที่ตินเขาเลือกเรียน แต่เรายังมาเจอกันในบางวิชาที่เรียนรวมกัน
ตอนแรกๆก็รู้สึกว่าเหมือนชีวิตมันขาดอะไรเหมือนกัน แต่ถึงยังไงเราก็ยังเจอเรื่อยๆ
ตินเริ่มได้เพื่อนกลุ่มใหม่ที่แยกไปเรียนด้วยกัน ผมเองไม่ค่อยชอบเท่าไหร่
เพราะเพื่อนกลุ่มนั้นค่อนข้างเที่ยวเก่ง กินเหล้าและสูบบุหรี่ ซึ่งผมไม่ชอบเลย
ตินเองก็เปลี่ยนไป เริ่มสูบบุหรี่และกินเหล้าและเที่ยวกลางคืนบ่อยขึ้น บางครั้งเวลาผมเลิกเรียนจะมีรุ่นน้องมาเรียกผมให้ไปแบกตินที่กำลังเมาอย่างไม่ได้สติ
ที่ร้านเหล้าหน้ามหาวิทยาลัย เออ..ผมล่ะกลุ้มจริงๆ
และเนื่องจากเป็นรุ่นพี่แล้ว กีฬาบาสที่เขาเคยเล่นก็วางมือให้น้องๆเขามาเล่นแทน
ตินในวันนี้ดูไม่เหมือนตินในวันก่อนๆเลย ผมเป็นห่วงเขามากแต่ทำได้ก็แค่เพียงเตือนสติเขาเท่านั้น
ผมไม่สามารถไปห้ามตินได้ เพราะชีวิตเป็นของเขาเอง เราแนะให้เขาทำได้ แต่ไม่สามารถไปบังคับให้เขาทำได้จริงมั้ยครับ
แต่ผมยังดีใจที่ความผูกพันระหว่างผมกับตินยังเหมือนเดิม ผมยังดีกับติน และตินก็ยังดีกับผมเหมือนเดิม
ผมรู้สึกโล่งใจได้ในเรื่องที่ผมค่อนข้างห่วง คือเรื่องเรียน ถึงแม้ว่าตินจะเที่ยวเก่ง
กินเหล้าเก่ง สูบบุหรี่จัด แต่การเรียนของตินไม่ได้ตกลงไปเลย เขายังคงรักษามันไว้ได้เป็นอย่างดี
แม่ของตินเคยโทรศัพท์มาคุยกับผม เรื่องที่ตินกินเหล้าและสูบบุหรี่จัด เพราะตอนที่ตินกลับไปที่ชลบุรี
ตินก็ชวนเพื่อนๆไปกินเหล้าและเที่ยวกลางคืน ผมก็ไม่รู้จะทำยังไง ได้แต่บอกกับแม่ของตินว่าจะช่วยดูแลให้
ซึ่งผมก็ยังดูแลเขามาตลอด ครั้งนึงผมกับเพื่อนไปช่วยกันแบกตินจากร้านเหล้าหน้ามหาวิทยาลัย
พากลับหอพักของเขา ตินเมามากและไม่รู้ตัวเลย เพื่อนผมบอกให้ช่วยดูตินก่อนแล้วค่อยกลับ
ผมหาผ้าชุบน้ำเย็นมาเช็ดหน้าติน ความเย็นจากผ้า ทำให้ตินรู้สึกตัวขึ้นมานิดหน่อย
ผมถอดเสื้อเขาออก และเช็ดไปตามตัวของติน ทำให้ผมนึกถึงตอนที่ผมกับตินนอนกอดกัน
ความรู้สึกอบอุ่นในครั้งนั้นเข้ามากระตุ้นในหัวของผม ขณะที่ผมยังเช็ดไปตามตัวของติน
ตินจับมือผมแน่นแล้วดึงผมเข้าไปกอดไว้ ผมตกใจไม่นึกว่าเขาจะยังลุกขึ้นมาไหว
ผมพยามผลักเขาออกให้ไกล แต่ไม่เป็นผลอะไร แรงของเขามากกว่าผมนัก ตินพลิกตัวขึ้นไปอยู่ด้านบน
ตอนนี้ผมลงมาอยู่ด้านล่างแล้ว ผมตะโกนห้ามเขา แต่เหมือนประสาทสัมผัสของเขาจะไร้ซึ้งการตอบโต้กับคำพูดของผม
ตินกดไหล่ผมลงกับเตียง แล้วใช่จมูกไซร้ที่ซอกคอ และประกบปากผม ผมทั้งเหม็นกลิ่นเหล้าและรู้สึกประหลาด
เพราะผมไม่เคยจูบกับใคร ผมตะโกนถามเขาว่าทำไมถึงทำอย่างนี้ ตินมองหน้าผมและเขาก็บอกผมว่ารักผมมาก
แต่ที่ผ่านมาเขาไม่กล้าที่จะทำอะไร เพราะกลัวผมจะโกรธและไม่คบเขาเป็นเพื่อนอีก
ผมมองตาของตินอีกครั้ง ไม่มีคำพูดใดๆออกจากปากของผมอีกแล้ว มีเพียงสัมผัสเท่านั้นที่ผมได้ใช้แทนคำพูดที่ผมอยากจะบอกเขาว่าผมก็รักเขามากเช่นเดียวกัน
เรามอบความสุขให้กันและกันในคืนนั้น ตินรู้ว่าผมมีความสุข และผมก็รู้ว่าตินเองก็มีความสุขเช่นเดียวกับผม
ตินพาผมเข้าไปอาบน้ำทำความสะอาดร่างกาย ขณะที่ผมถูสบู่ไปตามหลังของติน ผมก็กอดเขาไว้อีกครั้ง
ตินหันมายิ้มแล้วประกบปากกับผม คืนนั้นเรานอนกอดกันเหมือนกับตอนที่เราสองคนไปภูกระดึง
แต่ครั้งนี้ความรู้สึกและสถาน