|
"แจง
.เราเป็นเกย์"
นี่เป็นคำพูดที่เราไม่คิดว่าจะได้ยินจากปากของเพื่อนสนิท
เราอึ้งไปพักใหญ่..
อาร์ทก็คงจะรู้ดีว่าทำไมเราถึงเงียบไปอย่างนี้ ..
เค้าไม่ใช่เหรอที่เคยบอกว่าเกลียดเกย์ที่สุด
เค้าไม่ใช่เหรอที่แอนตี้พวกเพศเดียวกัน เราพูดไม่ได้เต็มปากหรอก
ว่าเรา "รับได้" กับคำพูดเมื่อกี้นี้
ซักพัก.. เราพยายามรวบรวมสติ พยายามปัดอคติที่เกี่ยวกับเกย์ กับกระเทยทิ้งไป
ก่อนจะได้ยินคำๆนี้.. เราคิดว่าการเป็นเกย์ เป็นเรื่องตลก..
ไม่มีทางที่เพื่อนคนไหนของเราจะเป็นเกย์..
แต่ตอนนี้ เพื่อนคนนั้นอยู่ตรงหน้าเรา คนที่เราสนิทที่สุด
..
คนที่เราให้ความสำคัญกับเค้ามากที่สุด
เราตบไหล่เค้าเป็นเชิงปลอบๆเหมือนที่เคยทำทุกครั้งเวลาเค้าไม่สบายใจ
"อืม
.แล้วไง
ถึงนายจะเป็นเกย์
นายก็ยังเป็นเพื่อนซี้เราคนเดิมใช่มะ"
คำพูดของเราทำให้อาร์ทยิ้มกว้าง " ขอบใจนะ "
คำขอบคุณของอาร์ททำให้เรายิ้มออกเหมือนกัน
เอาน่า.. อย่างน้อย
เค้าก็ยังเป็นเพื่อนคนเดิม เพื่อนที่เค้าไว้ใจที่สุดนี่นา
เสียงออดดังบอกเวลาหมดเวลาพักเทียงแล้ว
อาร์ทลุกขึ้น ปัดฝุ่นใหัตัวเอง แล้วยิ่นมือให้จับเพื่อดึงเราลุกขึ้นมาอย่างเคย
" ได้คุยกะแจงแล้วสบายใจขึ้น เรารู้ว่าแจงเก็บความลับไม่ค่อยอยู่..
แต่เรื่องนี้เรามันใจว่าแจงเก็บอยู่แน่"
เค้าพูดพลางหัวเราะ..
" ไปนะ
เราเรียนบ่ายนี้"
เราโบกมือให้เค้าพร้อมส่งยิ้ม
มองเค้าเดินไปซักระยะ เราหันกลับมาเดินกลับไปเรียนวิชาของเราเองบ้าง
ในใจก็นึกทบทวนเรื่องเมื่อกี้ที่เกิดขึ้น
อืม.. มันเป็นจริงๆด้วยแฮะ..
ไม่น่าเชื่อ
แล้วเราก็เดินยิ้มไปตลอดทาง
มันช่างเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ เวลาที่เพื่อนรักซักคนบอกความลับที่ไม่เคยบอกใครให้เราฟัง
เรารู้สึกเหมือนเราเป็นคนสำคัญขึ้นมานิดๆแล้วสิ
|