| |
ต้นปอ สตอรี่โดย suneo-onekava@thaimail.com |
|
ตอนที่ผมอยู่ประถม 3 ผมได้พบกับรุ่นพี่คนหนึ่ง ตัวผมเองก็พยายามทุกวิธีทางที่จะได้รู้ข่าวคราวของ พี่ปอ พี่ชายที่ดีที่สุดของผม
ความคิดตอนแรกเลยก็คืออยากเข้าสวนกุหลาบให้ได้
|
|
เย็นวันหนึ่งผมกลับบ้านกับเพื่อนสนิทอีก 1 คน ครั้นพอผ่านโรงเรียนสวนกุหลาบ หนุ่ม ส.ก. ก็พากันขึ้นบนรถเมล์ เบียดหน้าเบียดหลัง เป็นที่บันเทิงใจของเพื่อนผมเป็นอย่างยิ่ง
ก็ต้องสะดุดที่มองเห็นผู้ชายคนหนึ่ง เป็นนักเรียนชั้นม.4 (สังเกตได้จากดาวที่ปกเสื้อ)
รู้แต่ว่าภูมิใจมากว่ามีคนมามองแฮะ คนหน้าตาดีด้วยนะ แต่ก็กลัวโดยต่อย
ในใจเราก็นึกด่าเขาไปสารพัดว่าไม่เคยเห็นคนหน้าตา(แย่)แบบนี้แล้วเหรอ เขาเริ่มสะกิดผมและพยายามถามนู่นถามนี่ "เอ่อ เดอะมอลล์เลยไปอีกกี่ป้ายครับ" ทั้งที่ตรงป้ายที่ถามคือป้ายเดอะมอลล์ บางแค) ตอนแรกผมก็ตอบแบบงงๆมาก และเริ่มคุยหยอกล้อกันเรื่องความเปลี่ยนแปลงของแต่ละคน เราได้แลกเบอร์กันไว้ ปอไปส่งผมที่บ้านและขอตัวกลับด้วยสีหน้าที่บอกไม่ถูก เราคุยกันตั้งแต่นั้นจนถึงตี4 ปอก็ขอตัวไปอาบน้ำไปโรงเรียน
|
|
ตอนนั้นผมรู้สึกว่าผมมีความสุขมากๆ ตอนเช้าปอจะมารับทุกวัน เราเดินเล่นกันไปเรื่อยๆ ปอบบอกว่ามีอะไรจะบอกผม ตอนนั้นผมก็คิดไปหลายรูปแบบว่าปอจะบอกอะไรผม เราเงียบกันตลอดการเดินทางไปบนสะพาน พอเดินมาถึงกลางสะพาน ปอจับมือผม หยุดเดิน และจ้องหน้าผม ผมก็จ้องปอกลับสายตาปอตอนนี้มองยาก เราจ้องกันอยู่นานมากจนคนที่ขับรถไปมาเริ่มหันมามอง ผมเห็นว่าปอกำลังจะอ้าปากพูดหลายทีแต่ปอก็กลับไปหุบปากเหมือนเดิม ปอหันหลังให้ผม ในนาทีนั้นเอง ผมก็ได้ทำสิ่งที่ผมคิดว่ากล้าหาญที่สุด ที่ปอมากอดผมกลางสะพานพระปิ่นเกล้า ก่อเกิดความรู้สึกแปลกๆ แต่เรื่องต่อไปมันยังมีอีกเยอะนะครับ ลองติดตามอ่านกันดูนะครับ แซ้งกิ้วๆ |
[ตอนที่2] |
| [Home] |